• Font size:
  • Decrease
  • Reset
  • Increase
Бегущий по лезвию 2049
США. 3D, фантастика, триллер
Салют-7
Россия. 3D, драма, триллер
My Little Pony в кино
Канада, США. Мультфильм
Наемник
США. Боевик, триллер
Любовь в городе ангелов
Россия. Комедия
Дозор джунглей
Франция. Мультфильм

Транспорт

Фотогалерея

Карта района

Видео

Карта сайта

Чым харчуюць механізатараў у ААТ «Кляновічы»?

Рейтинг:   / 0
ПлохоОтлично 

Справа налева: Галіна ПЛЕСКЕВІЧ, Ірына РЭВУЦКАЯ і Таццяна ЖУРАЎКІНААдразу варта заўважыць, што гандлёвы цэнтр «Шчодры колас», размешчаны ў аграгарадку Замкі, вядомы не толькі крупчанам. Яго добра ведаюць і жыхары суседніх раёнаў Віцебшчыны.Неаднойчы даводзілася чуць ад знаёмых, што па дарозе на Новалукомль яны ў абавязковым парадку заязджаюць у «Шчодры колас».

Маўляў, нідзе так смачна і даволі танна не накормяць, і нідзе не купіш такіх прывабных піражкоў з самымі рознымі начынкамі і чэбурэкаў. У гэтым неаднойчы пераконваліся і карэспандэнты нашай газеты.

І вось па прыездзе ў адкрытае акцыянернае таварыства «Кляновічы» і назваўшы мэту нашага візіту начальнік службы кадрава-прававой і ідэалагічнай работы Таццяна Пчолкіна адразу заўважыла:

– У нас працуюць проста супер-повары. Адказныя, старанныя, уважлівыя, да таго ж, сапраўдныя прафесіяналы сваёй справы. Яны гатуюць такія стравы, што пальчыкі абліжаш. І гэта не толькі маё меркаванне, вы і самі зараз пераканаецеся, калі з імі пазнаёміцеся.

І наша знаёмства з работнікамі мясцовай сталовай аказалася плённым. Жанчыны расказвалі аб сабе, аб сваёй рабоце, аб стравах, якія гатуюць і для наведвальнікаў сталовай, і для механізатараў і вадзіцеляў, занятых на ўборцы збожжа, і нават па заяўцы ў гэтыя дні 30 абедаў забірае для сваіх механізатараў ААТ «Крупскі льнозавод». Старшы шэф-повар Галіна Плескевіч, напрыклад, на Крупшчыне ўжо 20 гадоў, і з іх 16 аддала поварскай справе ў сталовай адкрытага акцыянернага таварыства «Кляновічы». Бясспрэчна, што набыты вопыт дапамагае Галіне Пятроўне не толькі самой смачна гатаваць стравы, але і ахвотна дзяліцца сваім уменнем з тымі, хто працуе побач. А гэта яе калегі – Ірына Рэвуцкая, Святлана Бірукова і Таццяна Жураўкіна. Абеды, а іх кожны дзень не менш 65-ці, прыгатаваныя ўвішнымі рукамі гэтых повараў, развозяцца па палях, дзе жніво зараз у самым разгары.

– Калі разам з шэф-поварам распрацоўваем меню, абавязкова ўлічваем меркаванні камбайнераў, – заўважыла тэхнолаг гаспадаркі Іна Вергейчык. – Ды і пагодныя ўмовы знаходзяцца не на апошнім месцы. Пагадзіцеся, што ў спякоту хочацца пакаштаваць не баршчу або капусты, а, вядома ж, халадніку. Таму мы таксама, як і хлебаробы, уважліва сочым за прагнозам. Ды і меню ў нас разнастайнае і кожны дзень новае. Вось, напрыклад, яно за адзін з апошніх дзён: на першае – свежая вараная капуста, на другое – катлеты «Асобыя», макароны адварныя, хлеб, на трэцяе – чай з цукрам, булачка, мінеральная вада. Кошт такога абеду – 4 рублі 42 капейкі. Механізатары ж аплачваюць 30 працэнтаў ад агульнага кошту, і абыходзіцца ён у 1 рубель 33 капейкі. Астатняе даплачвае гаспадарка. І порцыі для тых, хто працуе ў полі, павялічаны: грамаў 500 – першае, 300-350 – другое.

На падвячорак у той жа дзень камбайнерам прывезлі свежыя памідоры, кумпячок курыны смажаны, хлеб, піражкі. І ў абавязковым парадку – вада пітная або мінеральная. Развозяць абеды і падвячоркі ў тэрмасах дзве спецыяльна абсталяваныя машыны. Палеткі таварыства знаходзяцца на значнай адлегласці ад цэнтральнай сядзібы, таму вадзіцелі і раздатчыцы стараюцца аператыўна даехаць да ўсіх.

– Кіраўніцтва гаспадаркі імкнецца зрабіць харчаванне механізатараў больш танным, таму асноўны прадукт – ялавічыну – выкарыстоўваем з мясцовых жывёлагадоўчых ферм, – уступіла ў размову начальнік аддзела рознічнага гандлю і грамадскага харчавання Галіна Высоцкая, якая якраз зайшла ў сталовую і якую нам ахарактарызавалі вельмі здольным арганізатарам і наогул мазгавым цэнтрам. – Ведаю, што да спадобы ўсім і наша печыва. Але галоўнае, што ўсё гэта зроблена ўмела і старанна, таму механізатары ядуць і нахвальваюць нашых повараў, што таксама прыемна. Да месца адзначыць, што дзяўчаты час ад часу прыносяць варэнне з дому і пякуць для іх пірагі.

Вось што, у прыватнасці, заўважыў камбайнер Аляксей Святлоў, якога мы сустрэлі на збожжавым полі: 

– Наварысты боршч, сытныя катлеты або смажаная рыба, пюрэ з бульбы або рагу з гародніны, свежыя булачкі або піражкі, кампот або морс – усё гэта мы з’ядаем з задавальненнем, дзякуючы нашым старанным поварам. Падзякі мы выказваем таксама раздатчыцам – Любові Шарапавай і Алене Клімавай, якія заўсёды аператыўна, бо ведаюць, што час не церпіць, з усмешкай на вуснах, каб узняць настрой нам, падаюць кожнаму, хто працуе на даным участку, усе гэтыя прысмакі і спяшаюцца да іншых удзельнікаў жніва. Ніхто не расседжваецца, літаральна некалькі хвілін на абед – і зноў за штурвал камбайна. Час не церпіць!

История Крупского района

На северо-востоке Минской области находится Крупский район. Богатейшая история вмещает события почти пяти столетий. Находясь на перекрестке дорог и эпох, местечко, поселок, город Крупки повидал многое: путешественников по знаменитому Екатерининскому тракту, пожарища 1812 года, переломные события начала ХХ века, боль и страдания фашистской оккупации, беспримерный подвиг защитников Родины, самоотверженный труд людей, сделавший район современным и развитым, прославившим его далеко за пределами страны. 

Подробнее о Крупском районе

Приемная главного редактора

Приемная редактора

 

Уважаемые читатели!

Главный редактор районной газеты «Крупскi веснiк» Марина Николаевна Бородавко ответит на ваши вопросы.

 Чтобы задать вопрос воспользуйтесь формой обратной связи на нашем сайте.