Ад шчырага сэрца хачу выказаць сваё меркаванне: мне хочацца спыніць імгненне і ўбачыць Вас, Ганна Пятроўна, яшчэ раз у ролі намесніка дырэктара сярэдняй школы № 2 г. Крупкі, настаўніцы геаграфіі, азірнуцца назад і адчуць Вашу арганізаванасць, цеплыню, з якой Вы маглі расказваць пра кожнага настаўніка і вучня гадзінамі.
З гэтай цікавай жанчынай я пазнаёмілася ў тыя далёкія і такія блізкія 80-я гады ў аддзеле адукацыі Крупскага райвыканкама, калі мы разам вырашалі пытанні выхавання і навучання раённага маштабу.
Нарадзілася Ганна Пятроўна ў п. Івянец у дружнай мнагадзетнай сям’і. Бацькі з маленства выхоўвалі дзяцей працавітымі, адказнымі, цярплівымі. Вучыцца ў школе дзяўчынцы было лёгка і цікава. Кожны школьны дзень адкрываў для яе шмат новага. Цікавасць да любімай геаграфіі сфарміравалася з дзяцінства. Ганна захаплялася не па ўзросту рознымі геаграфічнымі з’явамі, гісторыямі гарадоў і краін. Так без лішніх турбот Ганна Пятроўна паступіла ў БДУ імя Леніна на геаграфічны факультэт.
– Я буду добрай настаўніцай геаграфіі, – з гонарам думала студэнтка.
Час праляцеў хутка. І з дыпломам у руках Ганна Пятроўна вярнулася на малую радзіму. Працавала настаўніцай геаграфіі ў школах Івянца, Валожына. Тут сустрэла сваё каханне, тут з’явіліся два сыны Андрэй і Сяргей. Але жыццё ўнесла свае карэктывы і прыйшлося пераехаць па месцы далейшай працы мужа ў Крупскі раён. Так і засталася сям’я Рыжковых у Крупках назаўсёды.
Працавала Ганна Пятроўна намеснікам дырэктара ў Худавецкай сярэдняй школе, інспектарам у аддзеле адукацыі. Але самы глыбокі след пакінула праца на працягу 11 год намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце ў сярэдняй школе № 2 г. Крупкі.
З цеплынёй успамінае ветэран працу з дырэктарамі школ Аляксеем Міхайлавічам Котавым, Дзмітрыем Дзмітрыевічам Каранём, настаўнікамі Святланай Леанідаўнай Хадатовіч, Аленай Аляксандраўнай Зайцавай, Валянцінай Яўгенаўнай Паўловіч, Наталляй Вячаславаўнай Глушчанка…
– Працаваць у такім творчым калектыве было вельмі цікава. Мы ўсе разумелі, што неабходна захоўваць пераемнасць традыцый і развіваць накірункі, якімі школа можа ганарыцца, прадстаўляць іх за межамі раёна. Вынікі працы калектыва заўсёды радавалі нас, – дадае мая суразмоўца.
Вось у такім жыццёвым актыўным рытме пісаліся старонкі жыцця Ганны Пятроўны Рыжковай.
За добрасумленную працу па навучанні і выхаванні вучняў яна ўзнагароджана знакам «Выдатнік народнай асветы БССР», Ганаровымі граматамі розных узроўняў.
– На заслужаным адпачынку Ганна Пятроўна ўносіць пасільны ўклад у развіццё ветэранскага руху ў раёне. Яна актыўны ўдзельнік конкурсаў, мерапрыемстваў і цікавая суразмоўца, – выказвае свае думккі старшыня раённай ветэранскай арганізацыі Уладзімір Кушнер. І гэта сапраўды так.
Мінуе час, зменіцца пакаленне, але такія настаўнікі, як Ганна Пятроўна, маладыя ў любым узросце.
У чарговы раз прыйшла восень. Хай жа яна прынясе Вам, паважаная Ганна Пятроўна, добры настрой і ціхае настаўніцкае і ветэранскае шчасце ва ўсіх Вашых справах.
Валянціна СКВАРКОЎСКАЯ, старшыня раённай ветэранскай арганізацыі работнікаў адукацыі.
Фота прадастаўлена Ганнай РЫЖКОВАЙ.
