Чалавечае ўмяшальніцтва ў птушыны лёс спатрэбілася невыпадкова. У ліпені бягучага года на аўтадарозе паблізу вёскі Язбы невядомы аўтамабіль, які ехаў з вялікай хуткасцю, наехаў на лебедзяў – самца і двух птушанят. Яны загінулі пад коламі. Як вынік, на вадаёме засталася самка і пяцёра іх дзетак. 

С 1 по 3 сентября в г. Москве проходил 5-й общецерковный съезд по социальному служению. На него приглашались представители всех епархий Русской Православной Церкви – руководители отделов социальной направленности. В качестве делегата от Борисовской и Марьиногорской епархии в съезде принимал участие протоиерей Николай Гмир – благочинный Крупского округа.

У прайшоўшыя выхадныя Шчучын сустракаў Дзень беларускага пісьменства. Свята, якое ўжо стала добрай традыцыяй у культурным жыцці краіны, і аналагаў якому на дзяржаўным узроўні няма, пэўна, ва ўсім свеце. Яшчэ адна традыцыя гэтага дня – нягледзячы на тое, што свята адзначаецца больш двух дзясяткаў гадоў, на ім абавязкова павінна быць нешта новае і цікавае. Напрыклад, сёлета ўсім прысутным сталі вядомы імёны лаўрэатаў першай Нацыянальнай літаратурнай прэміі. І тут варта зазначыць, Дзень беларускага пісьменства, дзе б ён ні праводзіўся, заўсёды збірае тысячы ўдзельнікаў і гасцей.

Старанная праца, як вядома, ніколі не застаецца незаўважанай, і ўжо стала добрай традыцыяй ушаноўваць лепшых кіраўніцтвам раённай улады і райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу. 

Асобныя гаспадаркі раёна весці ворыва глебы і рыхтаваць яе да сяўбы прыступілі адразу пасля вызвалення палёў. І каб у наступным годзе аддача хлебнай нівы была высокай, многія імкнуцца не марудзіць з сяўбой азімых культур.

І зноў сенсацыя. «Агурок, які мы адразу не заўважылі, вырас вельмі вялікім і, думаю, ён паб’е рэкорд Юрыя Кандраценкі», – так заявіў жыхар Крупак Пётр Красоўскі, які запрасіў нас на свой падворак, каб мы пераканаліся ў праўдзівасці яго слоў.

Ізноў сустрэча з чалавекам, які жадае жыць у прыгажосці. І жадаемае заўсёды імкнецца пераўтварыць у рэальнасць. Чаму ізноў? Справа ў тым, што першы раз з Мікалаем Мінавічам мы ўбачыліся больш трох гадоў назад. І ў маі 2012 года ў раённай газеце з’явіўся фотарэпартаж з падвор’я Мікалая Сачыхі. І тады, і цяпер мы захапляліся домам, упрыгожаным самаробнымі рамонкамі, варотамі і летняй кухняй, таксама аздобленымі гэтымі ж кветкамі, цэлай палянай «грыбоў»...

Многія адкрытыя акцыянерныя таварыствы пачыналі весці ворыва глебы адразу ж пасля ўборкі збожжавых, калі вызваляліся палі. І гэта, бясспрэчна, дало свой плён.

Многое можно говорить на погоду этого лета. Но августовское солнце оказалось более, чем щедрым. Конечно, огородникам пришлось повозиться с поливом, но их труды вознаграждает урожай. И не только привычных плодов, но и тех, которые для наших широт являются экзотами.

Збожжасушыльная гаспадарка вёскі Майск адкрытага акцыянернага таварыства «МайскаеАгра» – адна з самых загружаных у гаспадарцы. Сюды падчас уборкі збожжавых і зернебабовых культур штодзень паступае прыкладна 220 тон збожжа. І ўсе, хто задзейнічаны ў гэты час на збожжатаку, працуюць шчыра і самааддана. У гэтым мы пераканаліся, калі разам з галоўным спецыялістам упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Святланай Галуза наведалі гэту гаспадарку.