Инструменты доступности
Гэтым артыкулам мы адкрываем цыкл нататкаў пра людзей, якія набліжалі час вызвалення сваёй барацьбой ва ўмовах акупацыі. Нягледзячы на жорсткі рэжым, усталяваны гітлераўцамі, амаль адразу пачало
Остарбайтары – савецкія грамадзяне, сагнаныя на прымусовыя работы ў Германію падчас Другой сусветнай вайны, па сутнасці нацысцкія рабы.
У мінулы толькі што Год гістарычнай памяці шмат сказана і напісана пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны, пра генацыд беларускага народа. Увогуле, у той год, як ніколі раней, ускалыхнулася грамадская
Промні ў зорцы Героя... Яны і сёння ззяюць нам, удзячным нашчадкам, і мы не перастаём захапляцца мужнасцю і беззапаведнай любоўю да Радзімы яе абаронцаў.
Гавораць: «Не ідзі туды, куды вядзе дарога. Ідзі туды, дзе дарогі няма, і пакінь свой след». Гэта здолелі зрабіць выхадцы з вёскі Дакудава, якія ўнесены ў Беларускую энцыклапедыю як выдатныя
Як навучалі грамаце дарослых і дзяцей настаўнікі, якім і самім трэба было вучыцца, і каму пашчасціла слухаць лекцыі Якуба Коласа? Крупчане былі ўдзельнікамі сапраўды рэвалюцыйнага паходу за
Чым больш мы паглыбляемся ў гісторыю, тым больш уражвае, якіх цудоўных сыноў узгадавала наша Крупшчына. Яны не толькі ўславілі сваю малую радзіму, яны ўславілі ўсю краіну сваімі працоўнымі і
Заслужаны дзеяч мастацтваў і кавалер ордэна «Знак Пашаны»: невялікая вёсачка Красноўка ў Бобрскім сельсавеце ўзгадавала знакамітых людзей, якімі па праву можна ганарыцца.
Яго заслугі перад дзяржавай атрымалі вышэйшую ступень адзнакі – званне Героя Сацыялістычнай Працы. Сапраўдныя рэкорды на палетках Крупшчыны ставіў у свой час звычайны механізатар з Радзіцы
Крыніцы захавалі для нас імёны тых, хто шчыраваў на нівах на золку ўтварэння раёна. Каго, за што і як шанавалі амаль стагоддзе таму? Цікаўцеся ў новым выпуску нашага праекта.
«Было тады загадкава і невядома, што ж будзе з такой справы. Але відаць, што ў гэтым выратаванне ад нуды і адчаю зацягнутых у бядноту аднаасобных гаспадарак». Такое, і шмат падобных меркаванняў
У пачатку 30-х гадоў мінулага стагоддзя ўсе формы сельскагаспадарчай кааперацыі былі зведзены да адной – сельскагаспадарчай арцелі. Пачалася фарсіраваная калектывізацыя.
У сярэдзіне 20-х гадоў мінулага стагоддзя крупская запалкавая соломка экспартартавалася ў Англію, а з дошак пачынала будавацца метро ў Маскве. Між тым, буйных па тым часе прадпрыемстваў было
Гісторыя сведчыць, што крупчане ў цяжкія яе перыяды з’ядноўваліся, каб разам вырашаць праблемы і ўмацоўваць свой раён. Яны не баяліся брацца за незнаёмыя справы, не саромеліся таго, што нешта не
17 ліпеня нашаму раёну споўнілася 97 гадоў. Роўна праз тры гады мы адзначым стогадовы юбілей. З гэтай нагоды рэдакцыя газеты «Крупскі веснік» сумесна з кандыдатам гістарычных навук Дзмітрыем
