krupki.by

ru RU be BE en EN


Сваё 90-годдзе адзначыла крупчанка Вера Карповіч

Автор / Земляки / Среда, 04 сентября 2019 15:04 / Просмотров: 629

Пагадзіцеся, што не толькі дні, месяцы, але і гады бягуць сваёй чаргой. Вось і сёлетнім летам надышла пара, калі наша слаўная доўгажыхарка святкавала юбілейную дату.

– Праўду сцвярджае песня, у якой ёсць такія словы: «Лёс, як настой на палыне», – гаварыла Вера Міхайлаўна падчас нашай сустрэчы. – Можна сказаць, што менавіта так атрымалася і ў мяне. Не песціў лёс мяне ўсе пражытыя гады. Нарадзілася я ў Польшчы – у 150 кіламетрах ад Варшавы, і ў 5 кіламетрах ад ракі Буг. Мне было 16 гадоў, як пачалася вайна. Тата працаваў дырэктарам завода, не паспеў эвакуіравацца, і яго хтосьці выдаў. Трапіў у палон. Неяк прыйшоў чалавек з-за Буга і сказаў, што ён вось-вось вернецца дамоў. Але не дачакаліся мы таты. Так і прапаў без вестак.

І надалей гэтай сям’і прыйшлося нялёгка. Маці даводзілася рабіць усё самой, нават дах дома саломай перакрывала. Вера Міхайлаўна расказала, што на кані яна сама ездзіла як хлопец. Пасля Польшчы пабывалі – хаця і нядоўга (пералетавалі) – у калмыцкіх стэпах, адтуль пераехалі на Гродзеншчыну – у Ашмяны.

– Я ўладкавалася на будоўлю ў Мінску, – працягвала Вера Міхайлаўна. – І тут хапіла ўсяго. Капаць, усё іншае рабіць для ўзвядзення дамоў трэба было ўручную... Але ж маладыя былі, што тут і казаць, таму з усім спраўляліся. Пазнаёмілася з хлопцам, пажаніліся. У Мінску нарадзілася мая першая дачка, а другая ўжо ў Ашмянах. Затым пераехалі на малую радзіму мужа – у вёску Карпаўку (тады яшчэ была Асінаўка). І ўжо тут з’явіліся яшчэ трое дзяцей.

Працавала Вера Міхайлаўна на свінаферме. «Бывала, напяку бліноў вось такі стос, а сама з раніцы на ферму, – успамінала яна. – Як дзеці падраслі, заўсёды дапамагалі і лён браць, і сена сушыць, і буракі палоць...» Вялікай была і хатняя гаспадарка, саджалі шмат сотак бульбы, ды і ў агародзе ўсё расло.

Вера Міхайлаўна расказала пра нялёгкі лёс сваёй маці, якая таксама працавала і на будоўлі, і нянькай, і тэхнічкай. Дарэчы, Фядора Лукінічна была адной з першых, хто ўступіў у калгас. Ёй усё было падуладна – і плуг, і барана, і каса...

І ўжо разам мы нагадалі, як уся вёска Карпаўка 17 гадоў таму святкавала стагоддзе Фядоры Лукінічны Васілеўскай.

– Павіншаваць маму тады прыязджалі старшыня райвыканкама, старшыні раённага і Крупскага сельскага Саветаў дэпутатаў, загадчыца аддзела па працы і сацыяльнай абароне, самадзейныя артысты Худавецкага сельскага клуба, – працягвала Вера Міхайлаўна. – Бясспрэчна, што прыйшлі ўсе родныя і блізкія, суседзі. Наша мама, бабуля і прабабуля атрымала тады шмат падарункаў, шчырых і пранікнёных слоў пажаданняў, ёй адрасаваліся шматлікія песні, якія спявалі не толькі артысты, але і яе ўнучкі. Зазначу, што вяскоўцы ніколі не збіраліся так актыўна з добрай нагоды, а з нагоды стагоддзя – тым больш. Таму і святкавалі весела, дружна, з размахам...

Тады і нашай гераіні не было яшчэ і 73-х гадоў. А вось цяпер яна адзначыла сваё 90-годдзе. Гадоў пяць, як Вера Міхайлаўна пераехала жыць у Крупкі да дачкі. У яе 10 унукаў і столькі ж праўнукаў. І ўсе віншавалі бабулю і прабабулю з такой адметнай датай. Не забыліся пра слаўнага юбіляра і валанцёры Крупскага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, якія прыйшлі на чале з загадчыцай аддзялення дзённага прабывання для грамадзян пажылога ўзросту Наталляй Навахрост. Веры Міхайлаўне былі ўручаны кветкі і цукеркі, а Надзея Вінскевіч, Антаніна Драніца, Ганна Камовіч, Людміла Багачова, Тамара Папова і Яўгенія Кароль спявалі для яе песні. Акампаніравала ім Ларыса Лучына.

– Мама была вельмі расчуленая такой увагай да яе, – уступіла ў размову дачка Валянціна. – Яна дзякавала валанцёрам за выкананыя імі песні яе маладосці, за шчырыя словы віншаванняў і пажаданняў.

– Быць шмадзетнай маці нялёгка, – пагаджаецца Вера Міхайлаўна. – Але, калі я бачыла, як радуюцца жыццю самыя дарагія для цябе людзі, забывалася аб стомленасці, і ўсе жыццёвыя праблемы адыходзілі на другі план. Сёння я ганаруся тым, што вырасціла такіх добрых і клапатлівых дзяцей.

Так, нягледзячы на нялёгкае жыццё, Вера Міхайлаўна не страціла цеплыні сэрца ні для сваіх родных і блізкіх, ні для людзей, ні для сябе.

Автор

Татьяна Толкачева

Татьяна Толкачева

Актуально

«Горячие линии» по вопросам коронавирусной инфекции работают в Минской области

В регионах Минской области работают «горячие линии» по COVID-19. Консультации оказывают медицинские работники. Также специалисты дежурят и на областной «горячей линии». Свои вопросы можно задать по телефону: 8 (017) 517 20 25. График работы: понедельник – пятницы с 8.00 до 17.00.

Телефон в Крупской ЦРБ: 801796 2-39-66.

Также в Минском областном центре гигиены, эпидемиологии и общественного здоровья работает «горячая линия» по вопросам профилактики коронавирусной инфекции COVID-19. Обратиться с волнующим вопросом можно с 8.30 до 16.30. Перерыв с 13.00 до 13.30. Номера телефонов: 8 (017) 290-00-93, 331 26 14, 331-87-68.

В Крупском районе работают горячие линии по доставке продуктов и лекарств для пожилых людей

Крупский ТЦСОН соощает, что в связи с необходимостью минимизации посещения мест массового скопления людей и соблюдения мер профилактики граждане, нуждающиеся в доставке продуктов питания, товаров первой необходимости и лекарств, могут обратиться за содействием в организации такой доставки по телефону «горячей линии» 8(01796) 57-3-94.

Также БРСМ продолжает работу горячих телефонных линий для информационной помощи пожилым людям. По желанию пожилых людей активисты союза молодежи помогут им через интернет заказать товары первой необходимости. Молодежная горячая линия работает ежедневно с понедельника по субботу включительно с 9.00 до 18.00. Телефон горячей линии РК ОО «БРСМ» 5-63-31.

Please publish modules in offcanvas position.