krupki.by

ru RU be BE en EN


Як самую дарагую рэліквію мы захоўваем дзве Падзякі Вярхоўнага Галоўнакамандуючага Дзянісу Якаўлевічу Глінскаму

Автор / Земляки / Пятница, 22 мая 2020 15:30 / Просмотров: 295
Дзяніс Якаўлевіч ГЛІНСКІ на фронце з 1941 года. Ваяваў у Прыбалтыцы, удзельнік абароны Масквы, вызвалення Беларусі, Польшчы, штурму Кёнігсберга. Узнагароджаны ордэнам і медалямі.
Дзяніс Якаўлевіч ГЛІНСКІ на фронце з 1941 года. Ваяваў у Прыбалтыцы,
удзельнік абароны Масквы, вызвалення Беларусі, Польшчы, штурму Кёнігсберга.
Узнагароджаны ордэнам і медалямі.

Гэтыя Падзякі былі атрыманы за выдатныя дзеянні пры прарыве абароны немцаў у раёне Мазурскіх азёр і пры авалоданні горадам Браўдзенец. А яшчэ ён быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны 2-й ступені, медалямі «За адвагу», «За абарону Масквы», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй», шматлікімі юбілейнымі медалямі.

У дзяцінстве, прыязджаючы ў Матошку, я з задавальненнем слухаў успаміны дзядулі, захапляўся яго мужнасцю і гераізмам у часы Вялікай Айчыннай вайны. Зацікавіў мяне праект «Ваенныя старонкі ў летапісу сям’і» ў нашай раённай газеце, і я вырашыў расказаць пра свайго дзядулю Дзяніса Якаўлевіча Глінскага, бо ў свой час занатаваў асобныя моманты з яго ўспамінаў.

...У армію юнак быў прызваны ў кастрычніку 1940 года. Разам з ім з роднай вёскі прызываліся яшчэ 7 аднавяскоўцаў. Праводзілі іх усёй грамадой. Гучалі музыка, песні. І ніхто не ведаў тады, што на лёс гэтых хлопцаў выпадзе такая страшная вайна. Усе сямёра накіраваліся ў Мінск на зборны пункт, а пасля размеркавання зноў жа трапілі ў адну часць – у горад Каўнас, што ў Літве. А адтуль іх накіравалі ў палкавую школу.

Дзядуля расказваў, што пасля заканчэння курсаў хлопцаў-аднавяскоўцаў расфарміравалі па часцях, а яго накіравалі ў 459-ы гаўбічны артылерыйскі полк камандзірам гарматы. Нічога незвычайнага ў той час у войсках не назіралася, і хлопец планаваў, што вось-вось служба ў арміі закончыцца і ён вернецца дадому. Аднак яго намеры не збыліся...

22 чэрвеня 1941 года мірныя планы людзей былі парушаны вераломным нападам гітлераўскай Германіі. І тэарэтычныя веды, атрыманыя ў палкавой школе, малады баец пачаў прымяняць на практыцы. Вось што ён успамінаў:

– У гэты час я камандаваў разлікам гарматы 402-га гаўбічнага артылерыйскага палка, які стрымліваў націск ворага. Пад націскам пераўзыходзячых сіл гітлераўцаў, з горыччу ў душы, нашы войскі вымушаны былі адступаць. Але наступленне фашыстаў па меры сваіх магчымасцей стрымлівалі менавіта артылерысты. Вяліся цяжкія баі, і неабстраляныя маладыя байцы, нявопытныя ў ваенных адносінах, гінулі без адзінага выстралу па фашысцкіх захопніках...

Горыч адступлення давялося зведаць і дзядулю. З 402-м палком ён адступаў па ўсёй Прыбалтыцы. Толькі ў Гарахавецкіх лагерах полк перафарміравалі, папоўнілі боепрыпас.

–  А потым асабісты састаў пагрузілі ў вагоны і накіравалі нас у невядомым накірунку, –  узгадваў дзядуля. – А трапілі мы на абарону Масквы. І тут нам давялося моцна пакалашмаціць немцаў. Гэтыя падзеі не забыць ніколі...

Наступленне на Маскву было спынена, і свой уклад у абарону яе ўнёс мой дзядуля. Тут жа, пры абароне Масквы, яго прынялі ў рады Камуністычнай партыі. У снежні 1943 года байца накіроўваюць у 424-ы асобны артылерыйска-кулямётны полк, які ўваходзіў у склад 2-га Беларускага фронту.

–  У адной з аперацый па ўзяцці нямецкага «языка» групе, у якой удзельнічаў і я, пашанцавала, – гаварыў пра адзін з эпізодаў дзядуля. – Мы захапілі ў палон нямецкага афіцэра з каштоўнымі разведданымі. За паспяховае правядзенне яе ўсім нам былі ўручаны першыя баявыя ўзнагароды. Я, у прыватнасці, атрымаў медаль «За адвагу».

Далейшы баявы шлях дзядулі пралягаў на захад. Ён крочыў па Заходняй Беларусі, вызваляў польскія гарады, а затым – Усходняй Прусіі. Не злічыць усіх баёў, у якіх давялося ўдзельнічаць камандзіру гарматы. Свой ратны шлях ён закончыў на нямецкай зямлі. А затым была стваральная праца.

Пагадзіцеся, было што ўспомніць ветэрану Вялікай Айчыннай і расказаць дзецям, унукам. І хаця ўжо даўно майго дзядулі няма сярод нас, памяць аб ім жыве і заўсёды будзе жыць.

Сяргей ГЛІНСКІ, г. Крупкі. 

Фота з сямейнага архіва.

Автор

admin

admin

  • Район
  • Область

Актуально

«Горячие линии» по вопросам коронавирусной инфекции работают в Минской области

В регионах Минской области работают «горячие линии» по COVID-19. Консультации оказывают медицинские работники. Также специалисты дежурят и на областной «горячей линии». Свои вопросы можно задать по телефону: 8 (017) 517 20 25. График работы: понедельник – пятницы с 8.00 до 17.00.

Телефон в Крупской ЦРБ: 801796 2-39-66.

Также в Минском областном центре гигиены, эпидемиологии и общественного здоровья работает «горячая линия» по вопросам профилактики коронавирусной инфекции COVID-19. Обратиться с волнующим вопросом можно с 8.30 до 16.30. Перерыв с 13.00 до 13.30. Номера телефонов: 8 (017) 290-00-93, 331 26 14, 331-87-68.

В Крупском районе работают горячие линии по доставке продуктов и лекарств для пожилых людей

Крупский ТЦСОН соощает, что в связи с необходимостью минимизации посещения мест массового скопления людей и соблюдения мер профилактики граждане, нуждающиеся в доставке продуктов питания, товаров первой необходимости и лекарств, могут обратиться за содействием в организации такой доставки по телефону «горячей линии» 8(01796) 57-3-94.

Также БРСМ продолжает работу горячих телефонных линий для информационной помощи пожилым людям. По желанию пожилых людей активисты союза молодежи помогут им через интернет заказать товары первой необходимости. Молодежная горячая линия работает ежедневно с понедельника по субботу включительно с 9.00 до 18.00. Телефон горячей линии РК ОО «БРСМ» 5-63-31.

Please publish modules in offcanvas position.