«Жывіца» аб’яднала пад сваімі крыламі таленавітых выканаўцаў, якія з любоўю і павагай перадаюць гледачам багацце музыкі. Кожнае выступленне – гэта канцэрт-пагружэнне ў атмасферу еднасці мелодыі, рытму і голасу, што раскрываюць гісторыю на сцэне.
30 гадоў – магчымасць падвесці вынікі творчасці, планаванне далейшай дзейнасці. Калектыў працуе над новымі праектамі, выкарыстоўваючы сучасныя падыходы да выканання, свежыя ідэі і гучанне.
Ансамбль быў створаны пры Крупскім раённым Цэнтры культуры ў 1996 годзе. Са дня ставарэння мастацкім кіраўніком «Жывіцы» з’яўляецца Маргарыта Еўсявіцкая.
– Пасля заканчэння інстытута культуры па спецыяльнасці «Харавое дырыжыраванне» мы з мужам Юрыем прыехалі працаваць у Крупскі раён. З’явілася ідэя стварэння калектыву. Паступова ён папаўняўся новымі выканаўцамі. Да ансамбля далучаліся Тамара Каляда, Нона Бугаец, Ірына Гайдук, Наталля Кажамяка, Галіна Чарнышова, Антаніна Драніца… У рэпертуары ансамбля песні вядомых кампазітараў, беларускія і рускія народныя песні, песні рускіх і беларускіх аўтараў у стылізаванай апрацоўцы. Заўсёды з намі знакавая для калектыву песня «Сёння свята ў нашым краі, грай, гармонік, весялей» на словы Таццяны Каваленка, музыку Юрыя Сарокіна, – адзначае Маргарыта Еўсявіцкая. – У 2006 годзе нам прысуджана званне «народны» і 20 гадоў мы гэта званне падцвярджаем.
А чаму «Жывіца»? Як узнікла такая назва? Святлана Захар’ева, мастацкі кіраўнік раённага Цэнтра культуры, успамінае, што над назвай думалі доўга, хацелася чагосьці свежага, неардынарнага, гучнага.
– З гадамі ўпэўніліся ў правільным рашэнні. Бо «Жывіца» – гэта глубокае пачуццё, звязанае з каранямі і культурай чалавека, душэўная гармонія, нацыянальная самасвядомасць, памяць продкаў, прыналежнасць да свайго народу, – дзеліцца Святлана Захар’ева. – У той час не было яшчэ фанаграм для выканання кампазіцый. Пісалі аранжыроўкі для саставу ансамбля, музыкантаў, якія нам акампаніравалі. У творчым пошуку праходзілі рэпетыцыі. Іх усе з задавальненнем наведвалі, а выступленні суправаджаліся авацыямі зала. Мы заўжды арыентаваліся на густ нашай публікі. Выбіралі песні, якія сёння можна назваць «трэндамі», дынамічныя і яркія.
Сапраўды, ансамбль адрозніваецца ад іншых рэпертуарам. Але працэс яго выбару вельмі складаны.
– Акрамя выдання «Анталогія беларускай народнай песні», песенных зборнікаў выкарыстоўваў на той час незвычайныя спосабы папаўнення нашых праграм. На магнітафон запісваў з тэлевізара выступленні артыстаў, перакладваў набыты матэрыял на ноты, раскладваў на галасы. Затым з калектывам вывучалі новы матэрыял, – распавядае Юрый Еўсявіцкі.
«Жывіца» – удзельнік раённых мерапрыемстваў да розных свят, сельскагаспадарчых кірмашоў, аглядаў мастацкай самадзейнасці, выступае перад жыхарамі сельскіх населеных пунктаў.
За актыўны ўдзел у творчым жыцці раёна і высокае выканаўчае майстэрства ансамбль быў шматразова ўзнагароджаны ганаровамі граматамі і дыпломамі, каштоўнымі падарункамі.
Ведаюць крупскіх артыстаў і за межамі раёна. Неаднаразова яны ўдзельнічалі ў фестывалі-кірмашы «Дажынкі», нацыянальным фестывалі беларускай песні і паэзіі «Маладзечна», свяце «Александрыя збірае сяброў», фестывалі народнай песні «Вянок сяброў»… Адзначаліся Дыпломамі за прызавыя месцы абласнога фестывалю народнай творчасці «Напеў зямлі маёй». Запомніліся ўдзельнікам калектыву выступленні ў Расійскай Федэрацыі. Гледачы Гагарына і Солнечнагорска высока ацанілі творчасць крупчан.
Сёння «Жывіца» ў пошуку свайго індывідуальнага шляху ў вывучэнні і захаванні разнастайнай беларускай і славянскай песеннай культуры. Значыць – гісторыя ансамбля працягваецца.
Уладзімір РОГАЎ.
