Форум адбыўся ў кастрычніку 1996 года. Напярэдадні VІ Усебеларускага народнага сходу мы сустрэліся з адным з дэлегатаў I cходу, былым старшым інструктарам раённага вузла паштовай сувязі Таццянай ІЗОТАВАЙ і папрасілі яе нагадаць такую значную і адметную падзею ў жыцці: – 1996 год. Амаль 25 гадоў мінула з таго часу, як я прымала ўдзел у І Усебеларускім народным сходзе.На пачатку кастрычніка мы былі запрошаны на куставую нараду ў Барысаў, дзе, акрамя нас, прысутнічалі дэлегацыі з Барысаўскага, Бярэзінскага, Смалявіцкага і Лагойскага раёнаў, гарадоў Барысава і Жодзіна. Вёў нараду старшыня аблвыканкама Пётр Пятровіч Пётух, які пазнаёміў усіх прысутных з сацыяльна-эканамічным станам Міншчыны, палітычным становішчам, якое складалася напярэдадні ўсенароднага рэферэндуму.
А ўжо 19 кастрычніка крупская дэлегацыя накіравалася ў Мінск. Сход пачаўся ў Палацы спорту ў 16 гадзін з абрання яго рабочых органаў: сакратарыяту, мандатнай і рэдакцыйнай камісій. Асноўны час першага дня работы форуму заняў даклад Прэзідэнта, тэма якога – «Толькі народ мае права вырашаць свой лёс». Кожнае слова дакладчыка несла праўду, як мы жывём і як павінны жыць, якія выбіраць шляхі, каб жыццё было лепшым.
Пасля даклада Кіраўніка дзяржавы быў вечар адпачынку з удзелам вядомых майстроў мастацтваў Беларусі.
Назаўтра, 20 кастрычніка, работа сходу пачалася з раніцы. Былі заслуханы даклад мандатнай камісіі, выступленні дэлегатаў. Дарэчы, жадаючых выступіць было вельмі шмат. У гэты ж дзень была прынята рэзалюцыя І Усебеларускага народнага сходу.
У заключным слове Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка выказаў упэўненасць, што народ рэспублікі падтрымае яго ў плануемых ім пачынаннях і пераўтварэннях жыцця краіны. Бо, згодна яго слоў, толькі народ павінен вырашаць свой лёс, толькі народ павінен прымаць дзяржаўныя законы, таму што з імі народу жыць.
Хачу зазначыць, што ў першую чаргу адчувалася згуртаванасць дэлегатаў сходу, іх падтрымка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. З кожнай хвілінай у той атмасферы ўзрастала ўпэўненасць, што ў выніку ўсіх дыскусій мы знойдзем узаемаразуменне.
Я ўпершыню была на такім форуме і вельмі ўражана ім. Такое не забываецца. Уразілі і арганізацыйныя моманты, і сама атмасфера сходу з актыўнасцю дэлегатаў, і непадробнае жаданне Прэзідэнта знайсці шляхі пераадолення існуючых на той момант жыццёвых праблем.
На такі вялікі форум я ехала з надзеяй, што ў нашым грамадстве наступіць еднасць і стабільнасць.
Як успамін аб гэтай падзеі, я і сёння захоўваю пасведчанне дэлегата Усебеларускага сходу, праграму яго правядзення і зыходзячыя з яе матэрыялы.
