Адразу дзеля справядлівасці варта адзначыць, што на вуліцы Прыдарожнай вёскі Слабада Акцябрскага сельсавета ўсе дамы і падворкі дагледжаныя. Але ўсё ж сядзіба Кажаноўскіх выгадна адрозніваецца ад суседскіх сваёй індывідуальнасцю і палітрай жывых фарбаў. Тут няма ніводнага лапічка зямлі, які б пуставаў – літаральна ўсё засаджана кветкамі. И клапоціцца аб усім гэтым гаспадыня Валянціна Кажаноўская. Менавіта яе стараннямі радуюць вока ажно 80 відаў ружаў, хрызантэмы, бальзаміны, клемацісы, флёксы, цыніі, пятуніі, астры... Каб даглядаць усю гэта шматкветнасць, патрэбны і час, і ўменне. А вось апошняга не адняць у Валянціны Іванаўны – па адукацыі яна аграном. І да кветак у яе асобая сардэчная сімпатыя. Кветкаводу вельмі і вельмі да спадобы ружы. Нягледзячы на тое, што ўсе яны з шыпамі, і даглядаючы 80 кустоў, патрабуюцца ўважлівыя адносіны да мер бяспекі, Валянціна Іванаўна прызнаецца, што ад аднаго толькі водару гэтых цнатлівых кветак дух займае.
Плошча сядзібнага ўчастка гэтых руплівых гаспадароў – 22 соткі, на якіх размяшчаюцца дом, летні домік з кухняй і залай, гаспадарчыя пабудовы, дзве цяпліцы. Участак падзелены на кветкавы аддзел, зону адпачынку і агародніцкі аддзел. У першым, акрамя кветак, разводзяць журавіны. А маліна нават гэтай асенняй парой уся ў ягадах. У агародніцкім аддзеле вырошчваюць бульбу, сталовыя буракі, моркву. У цяпліцах да гэтага часу спеюць памідоры і перац.
І падвор’е, і ўсё свабоднае месца за агароджай упрыгожаны малымі архітэктурнымі формамі, фігуркамі казачных герояў, церамкамі, выразанымі грыбкамі, звяркамі і птушкамі. Для вертыкальнага азелянення Валянціна Іванаўна выкарыстоўвае расліны, якія ўюцца: клемацісы, пляцістыя ружы, актыніды – дравяністыя далёкаўсходнія ліяны з прыгожымі лісцямі і кветкамі. Імі яна дэкарыруе сцены пабудоў, веранды, тэрасы. Наогул, кампазіцыі кустоў, жывыя агароджы, пергалы, кветнікі, зялёныя газоны, камяністыя горкі захопліваюць сваёй прадуманасцю, расквечанасцю і непаўторнасцю.
Гаспадыня сядзібы Валянціна Кажаноўская родам з вёскі Морач Клецкага раёна. У свой час закончыла Ляхавіцкі саўгас-тэхнікум, дзе атрымала спецыяльнасць агранома. На Крупшчыну, а дакладней, у Слабаду сям’я пераехала 23 гады таму. Адразу жанчына працавала ў саўгасе бухгалтарам, намеснікам дырэктара гаспадаркі па ідэалагічнай рабоце. Цяпер яна – індывідуальны прадпрымальнік. Нельга не адзначыць, што ва ўсіх справах і пачынаннях верным і надзейным памочнікам Валянціны з’яўляецца яе муж – Мікалай Іванавіч. Бясспрэчна, што без яго дапамогі не было б гэтага маленькага версаля з такім парадкам, хараством і маляўнічай цэласнасцю.
