Мы разам з блогерам Ірынай Гузанавай накіраваліся ў аграгарадок Замкі, каб ацаніць кулінарнае майстэрства.
У меню былі ўключаны – боршч халодны са шчаўя, бульбяная бабка з каўбаскамі, дранікі «Шчодрыя» з мясам, каша «Крупеня па-беларуску», халадзец, капуста па-слуцку.
Гаспадыні гасцінна запрашалі пакаштаваць смакоцце. Нават і адзенне адпаведнае падабралі, каб максімальна перадаць сэнс ініцыятывы.
Асалода дэгустацыі
Сталовая карыстаецца папулярнасцю ў насельніцтва. Тут радуюць тых, хто завітаў падсілкавацца, разнастайнасцю выбару і цеплынёй хатняй атмасферы. Пакаштаваць нават можна хлеб уласнай выпечкі.
Працуе сталовая круглы год. Кожны дзень тут абслугоўваюць каля 150 чалавек. Гэта мясцовыя жыхары, працаўнікі арганізацый аграгарадка. Прыязджаюць і з суседніх населеных пунктаў, каб атрымаць асалоду ад смачнай ежы.
Дарэчы, стравы беларускай кухні ў Замках можна паспрабаваць не толькі па пятніцах.
Кацярына Лабастава, загадчык грамадскага харчавання, адзначае, што з калегамі яны стараюцца здзіўляць сваіх гасцей:
– Кожную страву гатуем з любоўю і натхненнем, павагай да традыцый, што дазваляе нам захаваць унікальны смак роднай кухні.
У дзень нашага наведвання ў сталовай, акрамя вышэйпералічаных страў, прапаноўвалі разнастайны выбар на любы смак і кошт. З салатаў можна было ўзяць сытную «Папараць-кветку» з вяндлінай, агурком, таматам, цыбуляй, «Нясвіжскі» з бураком, селядцом, морквай і цыбуляй, лёгкую «Беласнежку», якая складалася з капусты, агурка і цыбулі.
На першае гасцей чакалі наварысты боршч з капустай, бульбай і мясам птушкі ці густы суп пярловы з дадаваннем кураціны.
Асартымент гарачага таксама немаленькі. Тут і філе запечанае з ананасам ці з памідорамі, як каму падабаецца, смажаніна са свініны, біфштэкс «Смак», катлеты «Асаблівыя», каўбаскі «Вясковыя», бядро курынае смажанае.
У якасці гарніраў – бульбянае пюрэ, макароны адвараныя.
Запіць абед можна было кампотам з сухафруктаў або напіткам «Мядовым».
Смачна есці!
Кулінарыя – сфера, блізкая кожнай жанчыне. Накарміць мужа, дзяцей – звычайна жаночыя клопаты. Аднак, некаторыя з майстэрствам прыгатавання ежы звязваюць сваю прафесійную дзейнасць.
Святлана Пархімовіч, шэф-повар сталовай, – у тым ліку. Вопыт яна набывала з гадамі. Але заўсёды адзначала, што ў страве павінна быць частачка душы.
З працы Святлана штовечар вяртаецца з пачуццём задавальнення нягледзячы на стомленасць. Яна ведае, што старанні яе каманды прыносяць радасць людзям, а гэта – галоўнае. Хоць праца повара нялёгкая – мітусня на кухні, высокія патрабаванні да якасці і часу – Святлана ніколі не страчвала любові да сваёй справы.
– Наша каманда працуе як адзіны механізм, дзе кожны элемент патрэбны для дасягнення агульнай мэты – накарміць людзей смачнай і здаровай ежай. Разам са мной гатуе Галіна Пліскевіч, вопытны майстар, які перадае свае сакрэты маладому повару Дар’і Лукашэвіч. Працуе ў нас пякарня, гаспадыня якой Любоў Суханава. Дзякуючы кухонным рабочым выконваем санітарна-гігіенічныя патрабаванні, – падкрэслівае Святлана Пархімовіч. – Кожны з каманды ведае свае абавязкі: хтосьці адказвае за салаты, хтосьці за мясныя стравы, супы ці выпечку. Размеркавалі абавязкі па моцных баках (усміхаеццца).
Раніцай жанчыны збіраюцца разам, каб яшчэ раз абмеркаваць меню. Напярэдадні вечарам гэта таксама рабілі, каб упэўніцца, што неабходныя прадукты ў наяўнасці. Трэба адзначыць, што гатуюць у ААТ «Кляновічы» з прадуктаў айчынных вытворцаў. І складанасцей з імі не бывае. «Стравы атрымоўваюцца з насычаным смакам, нагадваюць нашым гасцям тое, што яны елі дома. А яшчэ – гэта бяспека і якасць», – заўважылі жанчыны.
– Праца ў сталовай з дасведчанымі калегамі дае мне магчымасць хутка вучыцца. Я назіраю за іх падыходам да працы, пераймаю навыкі і парады, якія дапамагаюць мне станавіцца лепш у прафесіі. Я адчуваю сябе часткай каманды, дзе кожны ведае сваю ролю і дапамагае адзін аднаму. Сярод маіх калег – сапраўдныя майстры сваёй справы. Іх досвед і веды натхняюць мяне. Я часта задаю пытанні і атрымліваю карысныя парады, якія дапамагаюць мне спраўляцца з задачамі, – выказала меркаванне Дар’я Лукашэвіч.
Кормім тых, хто корміць краіну
Ежа – важнейшы складнік жыцця любога чалавека. Тым больш – мужчыны, які цяжка і шмат працуе. Пасяўная кампанія, корманарыхтоўка, жніво, зноў пасяўная… Увесь гэты час механізатарам ежу прывозяць адразу ў поле.
Гатуюць яе таксама ў сталовай. У адпаведны час абеды рыхтуюць да адпраўкі. Спецыяльная машына з кантэйнерамі-тэрмасамі трымае шлях ад сталовай да назначанага аб’екту. Усе кропкі маршруту дакладна распланаваны, дзе і ў які час павінна быць «сталовая на колах». Абеды дастаўляюццца гарачымі нават у самыя аддаленыя пункты.
Гатуюць супрацоўнікі сталовай і для розных сямейных падзеяў, банкетаў, святаў. Але кажуць, што так хутка, як бульбяныя аладкі з мясам, бабка, блінцы з розным начыннем, рэдка што разлятаецца.
Поспех жаночага калектыву заключаецца ва ўменні слухаць людзей. Яны заўсёды прыслухоўваюцца да парад наведвальнікаў, улічваючы іх густы ў ежы. І новую страву прыгатуюць, калі нехта прапануе ўдалы рэцэпт.
Напэўна, гаспадыні, задумаліся, як прыгатаваць стравы беларускай кухні дома. Адказ на гэта пытанне падкажуць героі нашага матэрыялу.
Дранікі «Шчодрыя»
Спачатку неабходна падрыхтаваць фарш. Прапусціць праз мясарубку свініну разам з кавалкамі цыбулі, дадаць соль і добра перамяшаць. Затым пацерці на маленькай тарцы бульбу, да яе дадаць муку, яйка, крыху солі. На добра нагрэтай патэльні з алеем раскласці бульбяную масу, на яе пакласці фарш і накрыць зноў бульбай. Абсмажыць трэба з двух бакоў, давесці да гатоўнасці ў духоўцы. Аладкі круглай ці авальнай формы, раўнамерна падсмажаныя, падаюць са смятанай.
Бабка бульбяная
Адразу адзначым, што яе можна гатаваць не толькі з каўбаскамі, як гатуюць у «Кляновічах». Пасрабуйце зрабіць гэта, напрыклад, з грудзінкай.
Бульбу нацерці можна таксама або на маленькай тарцы, або на вялікай. Затым абсмажыць нашаткаваную цыбулю да залацістага колеру. Да яе дадаць грудзінку, нарэзаную кубікамі, і абсмажыць да гатоўнасці. Потым цыбуля і грудзінка аб’ядноўваюцца з бульбай з дадаваннем мукі і яйка, солі і спецый. Усё перамешваецца і перакладваецца ў асобныя гаршкі або агульную пасудзіну, запякаецца ў духоўцы да залацістай карынкі хвілін 40 пры тэмпературы 180 градусаў.
Уладзімір РОГАЎ.
